खायी तिगा पाङसे ?


(तामाङ भाषाको कविता, खै के भन्ने)
लिला ब. तामाङ
आमा गीला कोला जुगु
डाडु पन्यू यारी मुसाम्
सेम्री मान्वा ला म्याङसेदा
तोदे–म्हान्दे छा म्याङसेदा
बीबान दिमला गान्बा दोबारी
ह्राङन्हाङरीन् वाङबान् मुला
ह्राङन्हाङरीन् छेबान् मुला ।

 

ब्याँसीला बुरी म्हेसा वाङसायी
था याङवा स्होबा आहिन्
स्यारला ह्रारीला साँध नाङसायी
सेम स्हुखावा खायीमायी आहिन्
लो ला ह्री फ्यासी जिन्सायी
खालायीदा छोर्वा खाबा आहिन्

 

ज्यो–ज्यो तोर नीगे लासाम्
आलेसे काङ डुयीबान् मुला
आले तोर नीगे लासाम्
ज्योस्से थोरी नाङजान् मुला ।

 

चा अम्याङना थुङ आमयाङना
कोला जुगु क्रासी चीसायी
छेना छेना गोनरी क्वान्बा
गायीलो बेनान् डे सी नीसायी
साथेन ना दा बु नोन् च्योल्सी
गोजासे जाम्बुलिङ दुर्नालाबा

 

म्हेमे आखेला थेमेसे तिनी
सा थेन नादा बन्धक थान्गे लाबान मुला
नखुगीरी छेबा नागीकादे ह्राङ
ठीला लागीरी छेबान् मुला ।

 

थेह्राबा म्हीकादेदा
खायी तिगा पाङसे ।
०००
साभार : राष्ट्रिय भाषाका कविता सङ्गालो, २०६०

 क्याटेगोरीः तामाङ